Musi być coś więcej.

There has to be something more. [English version below.]

Dziś będzie krótko. Na początek anegdota:

Ten weekend spędziłem opłakując ze znajomymi fakt, iż nasz kumpel za dwa tygodnie zmieni stan cywilny. W pewnym momencie pojechaliśmy do Szczyrku, gdzie czekał na nas zarezerwowany dom. Cóż, z zewnątrz nie wyglądał szczególnie imponująco. Po wejściu do środka okazało się, że tam jest całkiem przytulnie, ale niemal ciasno. Wchodziło się wprost do średniej wielkości kuchni, z której strome schody wiodły na poddasze. Tam znajdowała się niewielka łazienka oraz mała przestrzeń wspólna, z której docierało się do dwóch maleńkich nisz sypialnych. Całość wyglądała całkiem okej, ale niezbyt spektakularnie.

Coś jednak w tym wszystkim nie pasowało. Coś ewidentnie było nie tak. Należało odkryć, co to takiego. Wyglądało to tak, jakby poddasze było większe niż parter, a to przecież nie mogło być prawdą. Szukałem, rozglądałem się, próbowałem zlokalizować wejście do pozostałej części parteru, ale nie dałem rady. Po krótkich poszukiwaniach poddałem się, uznając, że poradzimy sobie bez dodatkowej przestrzeni, a jest ona być może niedostępna z miejsca, w którym się znajdujemy (na przykład wchodzi się do niej od strony, do której nie mamy dostępu). Inni się jednak nie poddali i okazało się, że dodatkowo mamy do dyspozycji jeszcze całe mnóstwo przestrzeni, w tym dwa pokoje, dwie łazienki, aneks kuchenny i, co było istotne, drugą lodówkę. Tam musiało być coś, więc było.

Wspomniany, bardzo niepozorny dom.

Chodzi o to, że jeśli gdzieś coś powinno być, to warto tego dobrze poszukać. Tę myśl: "tam coś powinno być" można przełożyć na wszystko, od szukania zagubionej ładowarki do rozważań na temat duchowości i życia po śmierci. Trzeba dobrze poszukać. Gdy w pracy głowisz się nad zrobieniem czegoś i myślisz sobie "musi być lepszy/szybszy/łatwiejszy sposób", to pewnie jakiś jest. Po prostu go nie znasz. Gdy w escape roomie, chwytasz jakiekolwiek zamknięte pudełko i podejrzewasz, że w środku jest coś ważnego, to prawdopodobnie masz rację. Instynkt i doświadczenie mówią, że w escape roomie wszystko ma znaczenie.

Jeśli ma się choć cień podejrzeń istnienia czegoś (istotnego dla nas), warto naprawdę bardzo dokładnie to sprawdzić. Instynkt działa, jest częścią naszej natury i warto go słuchać. Oczywiście nie za wszelką cenę, wbrew zdrowemu rozsądkowi. I tyle.

Zostawiam Was z piosenką, w której zdecydowanie coś jest:

Dobrego wieczoru i tygodnia!

ENG:

Today's entry will be short. Let's start with an anecdote:

I spent this weekend mourning with friends the fact that our buddy will change his marital status in two weeks. At one point, we went to Szczyrk, where a reserved house has been waiting for us. Well, it did not look particularly impressive from the outside. After entering, it turned out that it was quite cozy, but nearly cramped. There was a medium-sized kitchen right behind the door. From there steep stairs led to the attic. There was a small bathroom, a small common space and two tiny sleeping niches. The whole thing looked quite okay, but not very spectacular.

 However, something did not fit in all this. Something was obviously wrong. It was necessary to discover what it was. It looked as if the attic was bigger than the ground floor, and that could not be true. I was looking around and trying to locate the entrance to the rest of the ground floor, but I did not manage. After a short search I gave up, considering that we would manage without additional space, and it is perhaps not accessible from the place where we were (for example, you should came in from the side to which we did not have access). Others, however, did not give up and it turned out that we have a lot more of space available, including two rooms, two bathrooms, a kitchenette and, what was important, a second fridge. There must have been something there, so it was. 

The point is that if something should be somewhere, it is good idea to persistently look for it. This thought: "something should be there" can be translated into everything, from looking for a lost charger to reflections on spirituality and life after death. You just need to look for carefully. When at work you are thinking about doing something hard or time consuming and you are saying to yourself "there must be a better / faster / easier way", then it probably is. You just do not know it. When in the escape room you grab any closed box and suspect that something important is inside, you probably are right. Instinct and experience say that everything matters in the escape room.

If you have at least a shadow of suspicion of existence of something (important to you), it is really good idea to check it out very carefully. The instinct works, it is part of our nature and it is worth listening to. Of course, not at all costs, against common sense, but still. And that's it.

I leave you with a song that definitely have "something" inside. You can find it above.

Have a good evening and week!

Ogarnij się, leniu!

Get yourself together, you lazy bastard! [English version below].

Trochę zajęło mi szukanie dobrego tematu na dzisiejszy wpis. Nie znajdując porządnego pomysłu, postanowiłem spuścić z siebie trochę powietrza i wylać trochę irytacji. Decyzja została już podjęta i choć w międzyczasie pojawiły się ciekawsze idee, to trzeba być konsekwentnym. One zostaną więc na kolejne tygodnie, a dziś będzie o studiach. O studentach, będąc bardziej precyzyjnym. Sesja w trakcie, więc temat bardzo aktualny.

"Moje studia, takie piękne". Ćwiczenia, wykłady, wiadomo. Ostatnio z przewagą tych drugich. Nie są obowiązkowe, to też jasna sprawa. Sporo osób więc nie chodzi i spoko. Ale... Notatki chciałoby się jednak mieć, prawda? Ja jak najbardziej rozumiem, że są różne sytuacje. Są sprawy ważne i ważniejsze. Nie można było być na wykładzie, bo urodziny dziecka, chrześniaka, konieczność pójścia do pracy, wyjazd na cały weekend, choroba czy nawet picie wódki ze szwagrem. Okej, zawsze to jakiś powód. Często bywa jednak tak, że ktoś jest przez cały semestr tylko na jednych zajęciach albo nawet i to nie, a jego jedynym uzasadnieniem za każdym razem jest:

"nie miałem już siły".

Ok, nie oceniam. Są różne sytuacje. Może ktoś musi ogarniać chorą babcię, dwójkę dzieci i zarządzać firmą jednocześnie. Różnie bywa. Ale, ale! Pociągnijmy to ciut dalej:

"- Ok, a dlaczego nie miałeś siły? Co się dzieje? 

 - Nie no, nic. Byłem w pracy przez cały tydzień..."

Nosz, cholera jasna! Rzeczywiście, bardzo zaskakujące na studiach zaocznych. Przecież pozostałe kilkaset osób przez 5 dni w tygodniu siedzi na chacie i się opierdziela, dzięki czemu w weekend na zajęcia przyjeżdża w pełni sił. No nie, nie jest tak. Wiadomo, praca pracy nierówna. Mogę się jednak założyć, że choć może nie mam najbardziej męczącej profesji na roku, to najmniej na pewno też nie i jakoś jednak daję radę. Zrozumiałbym zresztą ten argument, gdyby pojawiał się raz, drugi, ale nie za każdym razem. Potem jest wielkie zdziwienie, że przy ciągłych nieobecnościach ma się problem z zaliczeniem przedmiotów w pierwszym terminie albo w ogóle.

Właśnie, bo to druga kwestia. Trudności z zaliczeniem. Ja jestem zdania, że wystarczy być na zajęciach i choć trochę słuchać, potem powtórzyć całość w domu kilkakrotnie, bez przesady (i to naprawdę bez przesady, bo na za dużo po prostu nie ma czasu - jest jeszcze praca, pomniejsze aktywności, chęć wyspania się chociaż w jakimś przyzwoitym minimum i prowadzenie chociaż namiastki życia rodzinno-towarzyskiego) i większość przedmiotów zda się bez większych problemów. Z takim podejściem moją najgorszą oceną na studiach było jedno, jedyne 3.5, w dodatku z przedmiotu, który dotyczył podatków, więc równie dobrze mógłby być o budowie promów kosmicznych i byłby mi mniej więcej tak samo bliski.

Wiadomo, każdy uczy się inaczej. W grę wchodzą indywidualne predyspozycje i upodobania. Nie danie sobie jednak szansy na posłuchanie tego, co prowadzący ma do powiedzenia, na pewno nie jest krokiem wspomagającym naukę. Jeśli do tego do notatek sięga się dopiero w wieczór przed egzaminem, to nie ma co się dziwić, że potem rezultaty są, jakie są (to znaczy prawie ich nie ma). Zanim następnym razem palniesz, że wcześniej nie miałeś/aś czasu, zastanów się, czy na pewno, czy to jednak nie kwestia tego, jak nim gospodarowałeś/aś. Na dwa tygodnie sesji można może jednak wszystkie inne aktywności zredukować do niezbędnego minimum.

Nie ma to jak miła niedziela!

Niepotrzebnie się denerwuję. To w końcu indywidualna sprawa każdego jak się uczy lub nie uczy. Wkurza mnie jednak marnotrawstwo. Ludzie z mojego roku na dwa lata edukacji wywalają po dziesięć tysięcy polskich nowych złotych. Mnóstwo hajsu, który można by zagospodarować na wiele ciekawych sposób. Czy zależy im na tym, żeby się czegoś nauczyć, wydając te pieniądze? Mam nadzieję, że tak. Za tym muszą jednak iść konkretne działania. Póki co nie ma jeszcze systemu, który sprawiałby, że od razu po zapłacie wiedza sama wpływa do głowy. Jeśli natomiast chodzi o sam papierek magistra i nic więcej, to taniej byłoby go kupić. Serio. Szansa, że kiedyś wyszłoby to na jaw, nie jest znowu taka duża.

Zostawiam Was z tą myślą i z przecudowną piosenką, którą odkryłem przed chwilą:

To by było na tyle. Studentom i niestudentom dobrego tygodnia! Następne wpisy będą już w ciut bardziej uniwersalnej tematyce.

ENG:

It took me a while to find a good topic for today's post. Failing to find a decent idea, I decided to pour some irritation out. The decision has already been made, and although more interesting ideas have appeared in the meantime, I have to be consistent. The ideas will stay for the next weeks, and today's text will be about studying. About students, being more precise. Session in progress, so the topic is very current.

"My studies, so beautiful." Exercises, lectures, you know that. Lately with the advantage of the latter. They are not obligatory, it is clear. A lot of people do not take part in them and that is ok. But ... They still would like to have some notes, right? I understand that there are different situations. There are important and more important matters. You could not be at the lecture, because there was your child's birthday, godson's birthday, the need to go to work, a trip for the whole weekend, illness or even drinking vodka with your brother-in-law. Okay, that's always a reason. Often, however, it happens that someone appears only at one lecture for a whole semester or even not, and his/her only justification every time is:

"I did not have strength anymore."

Ok, I do not judge. There are different situations. Maybe someone must take care of sick grandma, two children and manage the company at the same time. It happens, I guess. But, but! Let's pull it a bit further:

"- Ok, why did not you have strength? What's happening?

 - Nothing. I was at work all week ..."

Oh, damn it! Indeed, very surprising at extramural studies. After all, the remaining few hundred people stay at home for 5 days a week and laze, so they are in full strength when the weekend comes. No, it's not like that. I know that one job is uneven to the other. I can bet, however, that although I may not have the most tiring profession among my colleagues, I certainly do not have the least one and somehow I manage. I would also understand this argument if it appeared once or twice, but not every time. Then there is a great astonishment that with continuous absences you have a problem with passing the exams.

Well, it's the second issue. Difficulty to pass. I am of the opinion that it is enough to be present at the lecture and listen a little, then repeat the whole thing several times, without exaggeration (and it's really without the exaggeration, because there is not much time - there is work, minor social activities, a will to sleep at some decent minimum and keeping in touch with the family and friends) and most of the exams will be passed without major problems. With this approach, my worst grade in my studies was one, only 3,5. Moreover, it was the subject, which concerned taxes, so it might as well be about the construction of space ferries and would be similarly understandable to me.

It is known that everyone learn differently. Individual predispositions and preferences are at stake. However, without giving yourself a chance to listen to what the lecturer has to say, it is certainly harder. If you read the notes for the first time in the evening before the exam, it is not surprising that the results are what they are (that is, there are almost none). The next time you're going to say that you did not have time before, think about whether or not it is not a question of how you managed it. You could probably reduce all other activities to the necessary minimum for the two weeks of the session.

I'm unnecessarily nervous. In the end, it's an individual matter for everyone how he or she learns or does not learn. It pisses me off, however. People from my year spend ten thousand Polish new zlotys  for two years of education. Plenty of money, which could be used in a lot of interesting ways. Do they care to learn something by spending this money? I hope so. It must be however followed by specific actions. So far, there is no system that would make the knowledge flow into your head immediately after payment. If it's only about master's diploma itself and nothing more, it would be cheaper to buy it. Seriously. The chance that it would come to light someday is not so big.

I leave you with this thought and the wonderful song that I discovered a moment ago (you can find it above).

That's it. Have good week, students and the rest! The next entries will be in a more universal theme.